Piotr Wrótniak

Nazywam się Piotr Wrótniak. Pochodzę z Oblas w sąsiedniej gminie Janowiec a od 30 lat jestem mieszkańcem Góry Puławskiej.

Od dziecka lubiłem słowa pisane, czytając wiele książek urzekły mnie radosne rymy, które jeszcze bardziej przyozdabiają każdą treść, by była bardziej ponętna. Pisałem sporo od najmłodszych lat według swego wieku i potrzeb. Głównie była to tematyka miłosna i rozrywkowa. Zawsze chodziło mi o jasny i prosty przekaz, koniecznie z nutą żartu. Najwięcej było form okazjonalnych, bazujących na faktach by były one prawdziwe i radosne, czyniąc tym radość u wielu osób. Jest to moją wielką pasją, żeby dać komuś odrobinę szczęścia. To mnie zawsze nobilitowało do kolejnych wyzwań. Wiele znajomych osób od dłuższego czasu rosi mnie abym się ujawnił i ukazał chociaż część tych utworów. Po długim zastanowienie postanowiłem to uczynić. Mam cichą nadzieję, że przypadną komuś do serca, wzruszą lub spowodują uśmiech, bo właśnie po to były one moim sercem pisane. Przedstawiam tu kilka z nich a większość będzie zawarta w tomiku, który zamierzam wydać.

Piotr Wrótniak

O miłości doskonała!

Ten co kocha wszystkich ludzi
wie, kto kocha jego też
Do miłości – ducha w każdym budzi
by nikt nie był jako zwierz

Lecz nie zmusza On nikogo
wie, że wolną wolę każdemu dał
Jeśli komuś kochać jest za drogo
to nie będzie tego miał

Miłość działa w obie strony
coraz większą dając moc
Każdy szczęściem zachwycony
Jeśli kocha dzień i noc

Nikt nie opróżni źródła miłości
bo jest ono najokazalsze
Trwać będzie w nieskończoności
bo to uczucie najdoskonalsze

Nie zrówna się ono przenigdy
z żadną materialnością
Nic już większe nie będzie nigdy
bo to sam Bóg jest miłością

Nie przestańmy nigdy kochać
oczyszczajmy swe oczy miłości łzami
Bo można ze szczęścia szlochać
że sam Bóg jest między nami

Miłość w sercu ma oczy
by mogła widzieć to co czuje
Czy ktoś się tylko z nią droczy
czy jej bardzo potrzebuje

Bo miłość prawdziwa wieczna jest
i przetrwa wszystkie pokolenia
Kto ją wyznaje tylko dla niskich kwest
to nawet nie rozumie jej znaczenia!

Kochajmy zawsze nawet bardzo
nie tylko tych, co i nas kochają
Ale też nie narzekajmy za bardzo
Że niektórzy nas odtrącają

 

Wiosenny Raj

Na wiosnę zawsze pięknieje świat
wszystko się wokół budzi do życia
Nawet stare drzewa nie liczą swych lat
lecz przyodziewają nowe i piękne okrycia

Nowe liście i kwiaty wszędzie
Jelenie marzą o nowym rogu
Wszystko chce wyglądać pięknie
by się podobać ludziom i Bogu

Większość stworzeń łączy się w pary
aby rozmnażać swoje gatunki
Tylko na wiosnę młodym czuje się stary
też licząc na miłosne pocałunki

Pani Wiosna jest wielce nieprzeciętna
dla niej to pięknieją doliny i góry
Jak panna młoda, tak bardzo jest odświętna
zaś maj jest kwintesencją Bożej natury

Miłość do życia wszystko pobudzi
radość wybrzmiewa w świergocie gaju
W radości ptaków, zwierząt i ludzi
Czuć tą namiastkę Bożego raju